
در این بخش از مجلهی اینترنتی روز تازه، غزل شمارهی ۱۰ از غزلیات دیوان حافظ، به همراه معنی و فال گردآوری شده است.
غزل شمارهی ۱۰ - دوش از مسجد سوی میخانه آمد پیر ما
۱. دوش از مسجد سویِ میخانه آمد پیرِ ما - چیست یارانِ طریقت بعد از این تدبیرِ ما؟
معنی: زمانی پیر و مراد ما از مسجد روی بگردانید و بهجانب میخانه روی آورد. ای هممسلکان و ای یاران و ای رهروان راه طریقت تکلیف ما از این به بعد چیست؟
۲. ما مریدان روی سویِ قبله چون آریم؟ چون - روی سویِ خانهی خَمّار دارد پیرِ ما
معنی: (و) ما مریدان چگونه رو بهجانب قبله آوریم در حالی که پیر و مراد ما رو بهسوی میخانه دارد؟
۳. در خراباتِ طریقت ما به هم منزل شویم - کاینچنین رفته است در عهدِ ازل تقدیرِ ما
معنی: در ازل چنین مقدر شده است که ما نیز مسیر طریقت را پیموده و در آخر با مراد خود هم منزل شویم.
۴. عقل اگر داند که دل در بندِ زلفش چون خوش است - عاقلان دیوانه گردند از پیِ زنجیرِ ما
معنی: هرگاه، خِرَد از حال دل ما، در بند زلف جانان آگاهی داشت که چه حال خوشی دارد، در قبال این گرفتاری ما، همهی عاقلان چون ما دیوانه میشدند. (رجحان طریقت از شریعت)
۵. رویِ خوبت آیتی از لطف بر ما کشف کرد - زان زمان جز لطف و خوبی نیست در تفسیرِ ما
معنی: از آن زمان که روش بهغایت نیکوی تو در طریقت، راه لطیف و نغزی به ما نشان داد، در درس تفسیر ما جز راه و روش تو چیزی دیگری تفسیر نمیشود (درس تفسیر قرآن که یکی از مشاغل حافظ بوده است).
۶. با دلِ سنگینت آیا هیچ درگیرد شبی - آهِ آتشناک و سوزِ سینهی شبگیرِ ما؟
معنی: ای یار سنگیندل! آیا آتش آه و گرمی نالههای شبانهی ما هیچ در دل سنگ تو اثر میکند؟
۷. تیرِ آهِ ما ز گردون بگذرد حافظ خموش - رحم کن بر جانِ خود پرهیز کن از تیرِ ما
معنی: بر جان خود رحم کن و از تیر آه ما بپرهیز که از گردونهی فلک درمیگذرد. ای حافظ! خاموشی گزین.
فال و تعبیر غزل شمارهی ۱۰ دیوان حافظ:
راهی را که میروید درست است، از تدبیر و اندیشهی خودتان استفاده کنید. به زیارت کعبه مشرف میشوید. بهزودی در جمعی حاضر میشوید که تقدیر و آیندهی شما در آنجا رقم زده میشود و به نشانههایی دست پیدا میکنید که بسیار خوب است. پرهیزگار باشید تا از تیر بلا در امان بمانید.
معنی برخی واژگان غزل:
دوش: دیشب، و در اینجا مقصود زمان گذشته است یعنی چندی پیش.
طریقت: روش، مسلک، مذهب، دومین منزل از منازل سهگانه از باب سلوک که عبارت است از: شریعت، طریقت و حقیقت.
تقدیر: سرنوشت.
خانه خمار: میخانه، میکده، خرابات.
آیت: نشانه.
معنی شعر برگرفته از کتاب شرح جلالی بر حافظ، نوشتهی دکتر عبدالحسین جلالیان
گردآوری: فرتورچین





