مجله‌ی اینترنتی روز تازه

در زمان‌های قدیم پیرزن نخ‌ریسی بود که از چند سال پیش شوهرش مرده بود و با دو تا گربه‌اش زندگی می‌کرد. اسم یکی از گربه‌‌ها عروس بود و اسم یکیش هم ملوس.

در این بخش از مجله‌ی اینترنتی روز تازه، غزل شماره‌ی ۱۵۸ از غزلیات دیوان حافظ، به همراه معنی و فال گردآوری شده است. غزل شماره‌ی ۱۵۸ - من و انکار شراب این چه حکایت باشد

در این بخش از مجله‌ی اینترنتی روز تازه، غزل شماره‌ی ۱۵۷ از غزلیات دیوان حافظ، به همراه معنی و فال گردآوری شده است. غزل شماره‌ی ۱۵۷ - هر که را با خط سبزت سر سودا باشد

«لقمان» نام مردی حکیم بود که اصلش حبشی بوده و در روزگار داود پیامبر زندگی می‌کرد. او در سرزمین سودان که در آن زمان جزو امپراتوری حبشه بود زاده شد.

در این بخش از مجله‌ی اینترنتی روز تازه، غزل شماره‌ی ۱۵۶ از غزلیات دیوان حافظ، به همراه معنی و فال گردآوری شده است. غزل شماره‌ی ۱۵۶ - به حسن و خلق و وفا کس به یار ما نرسد

در این بخش از مجله‌ی اینترنتی روز تازه، غزل شماره‌ی ۱۵۵ از غزلیات دیوان حافظ، به همراه معنی و فال گردآوری شده است. غزل شماره‌ی ۱۵۵ - اگر روم ز پی‌اش فتنه‌ها برانگیزد

می‌گویند کسی در کارهای کشاورزی به این و آن کمک می‌کرد و مزد می‌گرفت. شایع شده بود که در اصفهان کار آسان و پر درآمد فراوان است. آن مرد که از کار کردن در مزرعه‌ی...

در این بخش از مجله‌ی اینترنتی روز تازه، غزل شماره‌ی ۱۵۴ از غزلیات دیوان حافظ، به همراه معنی و فال گردآوری شده است. غزل شماره‌ی ۱۵۴ - راهی بزن که آهی بر ساز آن توان زد

در این بخش از مجله‌ی اینترنتی روز تازه، غزل شماره‌ی ۱۵۳ از غزلیات دیوان حافظ، به همراه معنی و فال گردآوری شده است. غزل شماره‌ی ۱۵۳ - سحر چون خسرو خاور، علم بر کوهساران زد

روزهای آخر زمستان بود و هنوز کوه‌ها برف داشت و یخبندان بود. چوپانی بز لاغر و لنگی را که نمی‌توانست از کوره راه‌های یخ‌بسته‌ی کوه بگذرد در سر چفت (آغل) گذاشت.