مجله‌ی اینترنتی روز تازه

یک روز سرد و زمستانی، یک گرگی توی کوه دنبال طعمه می‌گشت. آن طرف‌ترش هم یک روباهی ایستاده بود که چند روز بود چیزی گیر نیاورده بود و گرسنه مانده بود.

در این بخش از مجله‌ی اینترنتی روز تازه، غزل شماره‌ی ۲۹۴ از غزلیات دیوان حافظ، به همراه معنی و فال گردآوری شده است. غزل شماره‌ی ۲۹۴ - در وفای عشق تو مشهور خوبانم چو شمع

در این بخش از مجله‌ی اینترنتی روز تازه، غزل شماره‌ی ۲۹۳ از غزلیات دیوان حافظ، به همراه معنی و فال گردآوری شده است. غزل شماره‌ی ۲۹۳ - بامدادان که ز خلوتگه کاخ ابداع

خواجه‌ای، خوش‌خدمتی غلام خود را پیش جمعی می‌ستود و می‌گفت: آن‌چنان این غلام وظیفه‌شناس است که وقتی او را به جایی می‌فرستم، چون در راه به چیزی توجه ندارد...

در این بخش از مجله‌ی اینترنتی روز تازه، غزل شماره‌ی ۲۹۲ از غزلیات دیوان حافظ، به همراه معنی و فال گردآوری شده است. غزل شماره‌ی ۲۹۲ - قسم به حشمت و جاه و جلال شاه شجاع

در این بخش از مجله‌ی اینترنتی روز تازه، غزل شماره‌ی ۲۹۱ از غزلیات دیوان حافظ، به همراه معنی و فال گردآوری شده است. غزل شماره‌ی ۲۹۱ - ما آزموده‌ایم در این شهر بخت خویش

یکی بود یکی نبود. مرد فقیر و بیچاره‌ای بود که به هر کار دست می‌زد، بد می‌آورد و موفق نمی‌شد. مرد بیچاره روز به روز فقیرتر و بدبخت‌تر می‌شد و کاری از دستش ساخته نبود.

در این بخش از مجله‌ی اینترنتی روز تازه، غزل شماره‌ی ۲۹۰ از غزلیات دیوان حافظ، به همراه معنی و فال گردآوری شده است. غزل شماره‌ی ۲۹۰ - دلم رمیده شد و غافلم من درویش

در این بخش از مجله‌ی اینترنتی روز تازه، غزل شماره‌ی ۲۸۹ از غزلیات دیوان حافظ، به همراه معنی و فال گردآوری شده است. غزل شماره‌ی ۲۸۹ - مجمع خوبی و لطف است عذار چو مهش

روزی دو مرد روستایی آماده شدند تا به روستای دیگری سفر کنند. آن‌ها نباید دیر راه می‌افتادند، چون باید قبل از تاریکی هوا از دره‌ی غول بیابانی می‌گذشتند.