مجله‌ی اینترنتی روز تازه

در زمان حضرت داوود مرد فقیر و تنبلی زندگی می‌کرد. او هر روز دعا می‌کرد تا خدا بدون هیچ تلاشی برای او روزی بفرستد. او می‌گفت: خدایا، چون مرا تنبل آفریده‌ای...

در این بخش از مجله‌ی اینترنتی روز تازه، غزل شماره‌ی ۲۷۲ از غزلیات دیوان حافظ، به همراه معنی و فال گردآوری شده است. غزل شماره‌ی ۲۷۲ - باز آی و دل تنگ مرا مونس جان باش

در این بخش از مجله‌ی اینترنتی روز تازه، غزل شماره‌ی ۲۷۱ از غزلیات دیوان حافظ، به همراه معنی و فال گردآوری شده است. غزل شماره‌ی ۲۷۱ - دارم از زلف سیاهش گله چندان که مپرس

روزی حاکمی از وزیرش پرسید: چه چیز است که از همه‌ی چیزها بدتر و از نجاست سگ پلیدتر است؟! وزیر در جواب فرو ماند و از حاکم اجازه خواست تا برای یافتن پاسخ از شهر بیرون رود.

در این بخش از مجله‌ی اینترنتی روز تازه، غزل شماره‌ی ۲۷۰ از غزلیات دیوان حافظ، به همراه معنی و فال گردآوری شده است. غزل شماره‌ی ۲۷۰ - درد عشقی کشیده‌ام که مپرس

در این بخش از مجله‌ی اینترنتی روز تازه، غزل شماره‌ی ۲۶۹ از غزلیات دیوان حافظ، به همراه معنی و فال گردآوری شده است. غزل شماره‌ی ۲۶۹ - دلا رفیق سفر بخت نیکخواهت بس

در زمان‌های قدیم، پادشاه ظالمی بود که به کیش یهود بود. او به‌خاطر تعصب هم‌کیشان خود مسیحیان را می‌کشت. با این‌که موسی پیامبر یهود و عیسی پیامبر مسیحیان هر دو در یک...

در این بخش از مجله‌ی اینترنتی روز تازه، غزل شماره‌ی ۲۶۸ از غزلیات دیوان حافظ، به همراه معنی و فال گردآوری شده است. غزل شماره‌ی ۲۶۸ - گلعذاری ز گلستان جهان ما را بس

در این بخش از مجله‌ی اینترنتی روز تازه، غزل شماره‌ی ۲۶۷ از غزلیات دیوان حافظ، به همراه معنی و فال گردآوری شده است. غزل شماره‌ی ۲۶۷ - ای صبا گر بگذری بر ساحل رود ارس

یکی بود، یکی نبود. گرگ گرسنه‌ای بود که یک روز هر چه به این در و آن در زد و هر چه جستجو کرد، چیزی برای خوردن به‌دست نیاورد. گله‌های گوسفند و بز از کنارش می‌گذشتند.