مجله‌ی اینترنتی روز تازه

در این بخش از مجله‌ی اینترنتی روز تازه، غزل شماره‌ی ۳۴۵ از غزلیات دیوان حافظ، به همراه معنی و فال گردآوری شده است. غزل شماره‌ی ۳۴۵ - بی تو ای سرو روان، با گل و گلشن چه کنم

شخصی قوچی داشت و او را با رشته ای که به گردنش افکنده بود به دنبال خود می‌کشید . دزدی بر سر راهش کمین کرد و در لحظه‌ای مناسب ریسمان را بُرید و قوچ را ربود و برد.

در این بخش از مجله‌ی اینترنتی روز تازه، غزل شماره‌ی ۳۴۴ از غزلیات دیوان حافظ، به همراه معنی و فال گردآوری شده است. غزل شماره‌ی ۳۴۴ - عمریست تا من در طلب، هر روز گامی می‌زنم

در این بخش از مجله‌ی اینترنتی روز تازه، غزل شماره‌ی ۳۴۳ از غزلیات دیوان حافظ، به همراه معنی و فال گردآوری شده است. غزل شماره‌ی ۳۴۳ - چل سال بیش رفت که من لاف می‌زنم

عصر پنجشنبه بود و مغازه‌ی کفش‌فروشی شلوغ. مردی میانسال با کاپشنی که رنگ و رویش رفته بود، دست دختربچه‌ی ۷-۸ ساله‌ای را گرفته بود و وارد شد. چشمان دخترک برق می‌زد.

در این بخش از مجله‌ی اینترنتی روز تازه، غزل شماره‌ی ۳۴۲ از غزلیات دیوان حافظ، به همراه معنی و فال گردآوری شده است. غزل شماره‌ی ۳۴۲ - حجاب چهره‌ی جان می‌شود غبار تنم

در این بخش از مجله‌ی اینترنتی روز تازه، غزل شماره‌ی ۳۴۱ از غزلیات دیوان حافظ، به همراه معنی و فال گردآوری شده است. غزل شماره‌ی ۳۴۱ - گر من از سرزنش مدعیان اندیشم

روزگاری، لقمان حکیم در خدمت خواجه‌ای بود. خواجه، غلام‌های بسیار داشت. لقمانِ بسیار دانا، همواره مورد توجه خواجه بود. غلامان دیگر بر او حسد می‌ورزیدند.

در این بخش از مجله‌ی اینترنتی روز تازه، غزل شماره‌ی ۳۴۰ از غزلیات دیوان حافظ، به همراه معنی و فال گردآوری شده است. غزل شماره‌ی ۳۴۰ - من که از آتش دل چون خم می در جوشم

در این بخش از مجله‌ی اینترنتی روز تازه، غزل شماره‌ی ۳۳۹ از غزلیات دیوان حافظ، به همراه معنی و فال گردآوری شده است. غزل شماره‌ی ۳۳۹ - خیال روی تو چون بگذرد به گلشن چشم