مجله‌ی اینترنتی روز تازه

در پشت دیوارهای بلند کاخ یکی از پادشاهان تنوری بود که در آن نان می‌پختند. در یک شب سرد زمستانی مرد فقیری از آن‌جا رد می‌شد و در آن آخر شب راه به‌جایی نداشت.

در این بخش از مجله‌ی اینترنتی روز تازه، غزل شماره‌ی ۱۲۲ از غزلیات دیوان حافظ، به همراه معنی و فال گردآوری شده است. غزل شماره‌ی ۱۲۲ - هر آن‌که جانب اهل خدا نگه دارد

در این بخش از مجله‌ی اینترنتی روز تازه، غزل شماره‌ی ۱۲۱ از غزلیات دیوان حافظ، به همراه معنی و فال گردآوری شده است. غزل شماره‌ی ۱۲۱ - هر آن کاو خاطر مجموع و یار نازنین دارد

آورده‌اند که در روزگاران قدیم، مرد ساده‌دلی راهی شهری شد که تا آن وقت به آن‌جا نرفته بود. در راه با خودش هزار جور نقشه کشید و فکر و خیال کرد که وقتی به آن شهر رسید...

در این بخش از مجله‌ی اینترنتی روز تازه، غزل شماره‌ی ۱۲۰ از غزلیات دیوان حافظ، به همراه معنی و فال گردآوری شده است. غزل شماره‌ی ۱۲۰ - بتی دارم که گرد گل ز سنبل سایه‌بان دارد

در این بخش از مجله‌ی اینترنتی روز تازه، غزل شماره‌ی ۱۱۹ از غزلیات دیوان حافظ، به همراه معنی و فال گردآوری شده است. غزل شماره‌ی ۱۱۹ - دلی که غیب نمای است و جام جم دارد

گویند پادشاهی از روی بوالهوسی فرمان داد تا هر صاحب عیبی را یک درم جریمه کنند. یکی از عوانان شحنه مردی یک چشم را دید و گفت: درمی ببایدت داد. مرد گفت: چه چه چرا دهم؟

در این بخش از مجله‌ی اینترنتی روز تازه، غزل شماره‌ی ۱۱۸ از غزلیات دیوان حافظ، به همراه معنی و فال گردآوری شده است. غزل شماره‌ی ۱۱۸ - آن کس که به دست جام دارد

در این بخش از مجله‌ی اینترنتی روز تازه، غزل شماره‌ی ۱۱۷ از غزلیات دیوان حافظ، به همراه معنی و فال گردآوری شده است. غزل شماره‌ی ۱۱۷ - دل ما به دور رویت ز چمن فراغ دارد

روزی بود، روزگاری بود. زمستان بود و هوا سرد. مردی ثروتمند با نوکرش توی اتاقی گرم نشسته بود. مرد که آماده می‌شد به میهمانی برود، با خودش گفت: نمی‌دانم برف و باران می‌بارد یا نه.