مجله‌ی اینترنتی روز تازه

می‌گویند در روستای اسفندآباد شهرستان ابرکوه یا ابرقو یک اربابی زندگی می‌کرد که خیلی ظالم و بی‌رحم بود و اسمش هم «سرورخان» بود. یکی از ظلم‌هاش این بود که از مردم...

در این بخش از مجله‌ی اینترنتی روز تازه، غزل شماره‌ی ۳۰۸ از غزلیات دیوان حافظ، به همراه معنی و فال گردآوری شده است. غزل شماره‌ی ۳۰۸ - ای رخت چون خلد و لعلت سلسبیل

در این بخش از مجله‌ی اینترنتی روز تازه، غزل شماره‌ی ۳۰۷ از غزلیات دیوان حافظ، به همراه معنی و فال گردآوری شده است. غزل شماره‌ی ۳۰۷ - هر نکته‌ای که گفتم در وصف آن شمایل

این ضرب المثل در استان‌های یزد یا کرمان رایج است و اگر بچه‌ای کرکر کند، مادرش به او می‌گوید: «هان، تو هم کارونه دختره کردی که می‌گفت: تا نخورم نخسبم.»

در این بخش از مجله‌ی اینترنتی روز تازه، غزل شماره‌ی ۳۰۶ از غزلیات دیوان حافظ، به همراه معنی و فال گردآوری شده است. غزل شماره‌ی ۳۰۶ - اگر به کوی تو باشد مرا مجال وصول

در این بخش از مجله‌ی اینترنتی روز تازه، غزل شماره‌ی ۳۰۵ از غزلیات دیوان حافظ، به همراه معنی و فال گردآوری شده است. غزل شماره‌ی ۳۰۵ - به وقت گل شدم از توبه‌ی شراب خجل

مردی در جنگل هیزم می‌شکست تا بار کند و به آبادی ببرد بفروشد. مرد دیگری هم در کنار او روی سنگ نشسته بود. آن هیزم‌شکن هر بار که تبر را به ضرب پایین می‌آورد...

در این بخش از مجله‌ی اینترنتی روز تازه، غزل شماره‌ی ۳۰۴ از غزلیات دیوان حافظ، به همراه معنی و فال گردآوری شده است. غزل شماره‌ی ۳۰۴ - دارای جهان نصرت دین خسرو کامل

در این بخش از مجله‌ی اینترنتی روز تازه، غزل شماره‌ی ۳۰۳ از غزلیات دیوان حافظ، به همراه معنی و فال گردآوری شده است. غزل شماره‌ی ۳۰۳ - شممت روح وداد و شمت برق وصال

در آبادی زفره فقط یک نفر که کدخدای محل بود و اهالی از او حساب می‌بردند از این کلاه سرش می‌گذاشت. روزی این کدخدا سوار الاغی بوده و از اصفهان به ده برمی‌گشته.