مجله‌ی اینترنتی روز تازه

روزی شاعری ابله، سوار بر یابویی لنگ به بهلول رسید، افسار یابو برکشید و شتابان به زیر آمد و در حالی که اشعاری به زیر لب زمزمه می‌کرد، با خوشحالی گفت: مرا بخت یار شد...

در این بخش از مجله‌ی اینترنتی روز تازه، غزل شماره‌ی ۴۸ از غزلیات دیوان حافظ، به همراه معنی و فال گردآوری شده است. غزل شماره‌ی ۴۸ - صوفی از پرتو می راز نهانی دانست

در این بخش از مجله‌ی اینترنتی روز تازه، غزل شماره‌ی ۴۷ از غزلیات دیوان حافظ، به همراه معنی و فال گردآوری شده است. غزل شماره‌ی ۴۷ - به کوی میکده هر سالکی که ره دانست

یک روز شاعری یاوه‌گوی و خودپسند، راه بر بهلول بسته، پرسید: من در اشعارم به‌خاطر ظرافت و لطافت در قافیه کلمه‌ی «سراب» را فراوان به‌کار می‌برم، اما به‌درستی معنایش را ندانم.

در این بخش از مجله‌ی اینترنتی روز تازه، غزل شماره‌ی ۴۶ از غزلیات دیوان حافظ، به همراه معنی و فال گردآوری شده است. غزل شماره‌ی ۴۶ - گل در بر و می در کف و معشوق به کام است

در این بخش از مجله‌ی اینترنتی روز تازه، غزل شماره‌ی ۴۵ از غزلیات دیوان حافظ، به همراه معنی و فال گردآوری شده است. غزل شماره‌ی ۴۵ - در این زمانه، رفیقی که خالی از خلل است

روزی بهلول در بیابانی گرم و سوزان سفر می‌کرد. چون خسته و درمانده به واحه‌ای رسید، آفتاب غروب کرد و شب فرا رسید. کلبه‌ای در آن نزدیکی پدیدار شد. با خود گفت: شکر خدا که...

در این بخش از مجله‌ی اینترنتی روز تازه، غزل شماره‌ی ۴۴ از غزلیات دیوان حافظ، به همراه معنی و فال گردآوری شده است. غزل شماره‌ی ۴۴ - کنون که بر کف گل، جام باده‌ی صاف است

در این بخش از مجله‌ی اینترنتی روز تازه، غزل شماره‌ی ۴۳ از غزلیات دیوان حافظ، به همراه معنی و فال گردآوری شده است. غزل شماره‌ی ۴۳ - صحن بستان ذوق‌بخش و صحبت یاران خوش است

وقتی من یک کاری را دیر تمام می‌کنم، من کند هستم. وقتی رئیسم کار را طول دهد، او دقیق و کامل است. وقتی من کاری را انجام ندهم، من تنبل هستم. وقتی رئیسم کاری را انجام ندهد...