مجله‌ی اینترنتی روز تازه

می‌گویند شاه عباس صفوی شب‌‌ها با لباس درویشی در شهر می‌گشت. رسمش این بود شب که مشغول شام خوردن بود، هرگاه لقمه گلویش را می‌گرفت، عقیده داشت که واقعه‌ای پیش آمده...

در این بخش از مجله‌ی اینترنتی روز تازه، غزل شماره‌ی ۳۲۲ از غزلیات دیوان حافظ، به همراه معنی و فال گردآوری شده است. غزل شماره‌ی ۳۲۲ - خیال نقش تو در کارگاه دیده کشیدم

در این بخش از مجله‌ی اینترنتی روز تازه، غزل شماره‌ی ۳۲۱ از غزلیات دیوان حافظ، به همراه معنی و فال گردآوری شده است. غزل شماره‌ی ۳۲۱ - هر چند پیر و خسته دل و ناتوان شدم

سه نفر دزد بودند که با هم دوست بودند. یک روز این سه دزد تصمیم گرفتند به باغی دستبرد بزنند و میوه‌های باغ را بدزدند. به باغ که رسیدند، نشستند و نقشه کشیدند. یکی رفت بالای درخت.

در این بخش از مجله‌ی اینترنتی روز تازه، غزل شماره‌ی ۳۲۰ از غزلیات دیوان حافظ، به همراه معنی و فال گردآوری شده است. غزل شماره‌ی ۳۲۰ - دیشب به سیل اشک ره خواب می‌زدم

در این بخش از مجله‌ی اینترنتی روز تازه، غزل شماره‌ی ۳۱۹ از غزلیات دیوان حافظ، به همراه معنی و فال گردآوری شده است. غزل شماره‌ی ۳۱۹ - سال‌ها پیروی مذهب رندان کردم

روزی بود و روزگاری بود. خیاطی در شهری زندگی می‌کرد و برای مردم آن شهر لباس می‌دوخت. خیاط شاگرد لایقی داشت که سال‌ها با هم کار می‌کردند. شاگرد خیاط بسیار با سلیقه بود.

در این بخش از مجله‌ی اینترنتی روز تازه، غزل شماره‌ی ۳۱۸ از غزلیات دیوان حافظ، به همراه معنی و فال گردآوری شده است. غزل شماره‌ی ۳۱۸ - مرا می‌بینی و هر دم زیادت می‌کنی دردم

در این بخش از مجله‌ی اینترنتی روز تازه، غزل شماره‌ی ۳۱۷ از غزلیات دیوان حافظ، به همراه معنی و فال گردآوری شده است. غزل شماره‌ی ۳۱۷ - فاش می‌گویم و از گفته‌ی خود دلشادم

شاه عباس دوم که پادشاهی مهربان و غمخوار رعیت بود، روزی هنگام زمستان که آب‌ها یخ بسته بود، حسب المعمول با تنی چند از خاصان و وزیرانش به بازار اصفهان رفت.