مجله‌ی اینترنتی روز تازه

پیرمردی بود زاهد که در دل کوه، توی دخمه‌ای عبادت می‌کرد و از علف‌ها و میوه‌های جنگلی کوه هم می‌خورد. روزی از کوه به زیر آمد و به‌طرف ده راه افتاد رفت و رفت تا به نزدیک ده رسید.

در این بخش از مجله‌ی اینترنتی روز تازه، غزل شماره‌ی ۱۶۲ از غزلیات دیوان حافظ، به همراه معنی و فال گردآوری شده است. غزل شماره‌ی ۱۶۲ - خوش آمد گل وز آن خوش‌تر نباشد

در این بخش از مجله‌ی اینترنتی روز تازه، غزل شماره‌ی ۱۶۱ از غزلیات دیوان حافظ، به همراه معنی و فال گردآوری شده است. غزل شماره‌ی ۱۶۱ - کی شعر تر انگیزد خاطر که حزین باشد

حضرت موسی درویشی را دید از برهنگی به ریگ اندر شده. گفت: «ای موسی! دعا کن تا خدای عزوجل مرا کفافی دهد که از بی‌طاقتی به جان آمدم.» موسی دعا کرد و برفت.

در این بخش از مجله‌ی اینترنتی روز تازه، غزل شماره‌ی ۱۶۰ از غزلیات دیوان حافظ، به همراه معنی و فال گردآوری شده است. غزل شماره‌ی ۱۶۰ - خوش است خلوت اگر یار یار من باشد

در این بخش از مجله‌ی اینترنتی روز تازه، غزل شماره‌ی ۱۵۹ از غزلیات دیوان حافظ، به همراه معنی و فال گردآوری شده است. غزل شماره‌ی ۱۵۹ - نقد صوفی نه همه صافی بی‌غش باشد

در زمان‌های قدیم پیرزن نخ‌ریسی بود که از چند سال پیش شوهرش مرده بود و با دو تا گربه‌اش زندگی می‌کرد. اسم یکی از گربه‌‌ها عروس بود و اسم یکیش هم ملوس.

در این بخش از مجله‌ی اینترنتی روز تازه، غزل شماره‌ی ۱۵۸ از غزلیات دیوان حافظ، به همراه معنی و فال گردآوری شده است. غزل شماره‌ی ۱۵۸ - من و انکار شراب این چه حکایت باشد

در این بخش از مجله‌ی اینترنتی روز تازه، غزل شماره‌ی ۱۵۷ از غزلیات دیوان حافظ، به همراه معنی و فال گردآوری شده است. غزل شماره‌ی ۱۵۷ - هر که را با خط سبزت سر سودا باشد

«لقمان» نام مردی حکیم بود که اصلش حبشی بوده و در روزگار داود پیامبر زندگی می‌کرد. او در سرزمین سودان که در آن زمان جزو امپراتوری حبشه بود زاده شد.