مجله‌ی اینترنتی روز تازه

یک دختر خوشگلی بود که همیشه در بیابان زندگی کرده بود و اصلا رنگ خانه و خانواده را ندیده بود. یک روز یک جوان شهری او را می‌بیند و عاشقش می‌شود و او را به شهر می‌برد.

در این بخش از مجله‌ی اینترنتی روز تازه، غزل شماره‌ی ۲۲۸ از غزلیات دیوان حافظ، به همراه معنی و فال گردآوری شده است. غزل شماره‌ی ۲۲۸ - گر من از باغ تو یک میوه بچینم چه شود

در این بخش از مجله‌ی اینترنتی روز تازه، غزل شماره‌ی ۲۲۷ از غزلیات دیوان حافظ، به همراه معنی و فال گردآوری شده است. غزل شماره‌ی ۲۲۷ - گر چه بر واعظ شهر این سخن آسان نشود

هرگاه آدم نانجیب و بدذاتی با تکبر و سرکشی و غرور خودنمایی کند و باعث آزار این و آن بشود می‌گویند: باید باباشو پیش چشمش آورد تا آدم بشود. گویند تاجر ثروتمندی قاطری داشت...

در این بخش از مجله‌ی اینترنتی روز تازه، غزل شماره‌ی ۲۲۶ از غزلیات دیوان حافظ، به همراه معنی و فال گردآوری شده است. غزل شماره‌ی ۲۲۶ - ترسم که اشک، در غم ما پرده‌در شود

در این بخش از مجله‌ی اینترنتی روز تازه، غزل شماره‌ی ۲۲۵ از غزلیات دیوان حافظ، به همراه معنی و فال گردآوری شده است. غزل شماره‌ی ۲۲۵ - ساقی حدیث سرو و گل و لاله می‌رود

این ضرب المثل کنایه‌ای‌ست از حرفی ناحق و تهمت و اسنادی ساخته و پرداخته که به کسی بندند. هر کس کاری ناروا نکرده باشد یا حرفی به دروغ نگفته باشد و به او نسبت دهند.

در این بخش از مجله‌ی اینترنتی روز تازه، غزل شماره‌ی ۲۲۴ از غزلیات دیوان حافظ، به همراه معنی و فال گردآوری شده است. غزل شماره‌ی ۲۲۴ - خوشا دلی که مدام از پی نظر نرود

در این بخش از مجله‌ی اینترنتی روز تازه، غزل شماره‌ی ۲۲۳ از غزلیات دیوان حافظ، به همراه معنی و فال گردآوری شده است. غزل شماره‌ی ۲۲۳ - هرگزم نقش تو از لوح دل و جان نرود

در زمان‌های خیلی قدیم، توی شهری آهنگری زندگی می‌کرد که کارش خیلی سنگین بود. شاگردی هم پیدا نمی‌کرد که کمکش کند. یک روز که آهنگر رفته بود بیرون شهر توی بیابان...