مجله‌ی اینترنتی روز تازه

حکیمی پسری داشت و برای این‌که فوت و فن طبابت را به او یاد بدهد او را همراه خود به عیادت بیمار می‌برد. روزی حکیم‌باشی به عیادت بیماری رفت. از قضا حال مریض بسیار بد بود.

در این بخش از مجله‌ی اینترنتی روز تازه، غزل شماره‌ی ۲۹۸ از غزلیات دیوان حافظ، به همراه معنی و فال گردآوری شده است. غزل شماره‌ی ۲۹۸ - مقام امن و می بی‌غش و رفیق شفیق

در این بخش از مجله‌ی اینترنتی روز تازه، غزل شماره‌ی ۲۹۷ از غزلیات دیوان حافظ، به همراه معنی و فال گردآوری شده است. غزل شماره‌ی ۲۹۷ - زبان خامه ندارد سر بیان فراق

بهلول مرد فهمیده و دانشمندی‌ بود، اما چون نمی‌خواست گرفتار ظلم هارون الرشید شود، خودش‌را به دیوانگی زده بود و حرف‌هایی می‌زد که اگر عاقل بود، هارون دستور کشتنش را می‌داد.

در این بخش از مجله‌ی اینترنتی روز تازه، غزل شماره‌ی ۲۹۶ از غزلیات دیوان حافظ، به همراه معنی و فال گردآوری شده است. غزل شماره‌ی ۲۹۶ - طالع اگر مدد دهد، دامنش آورم به کف

در این بخش از مجله‌ی اینترنتی روز تازه، غزل شماره‌ی ۲۹۵ از غزلیات دیوان حافظ، به همراه معنی و فال گردآوری شده است. غزل شماره‌ی ۲۹۵ - سحر به بوی گلستان دمی شدم در باغ

یک روز سرد و زمستانی، یک گرگی توی کوه دنبال طعمه می‌گشت. آن طرف‌ترش هم یک روباهی ایستاده بود که چند روز بود چیزی گیر نیاورده بود و گرسنه مانده بود.

در این بخش از مجله‌ی اینترنتی روز تازه، غزل شماره‌ی ۲۹۴ از غزلیات دیوان حافظ، به همراه معنی و فال گردآوری شده است. غزل شماره‌ی ۲۹۴ - در وفای عشق تو مشهور خوبانم چو شمع

در این بخش از مجله‌ی اینترنتی روز تازه، غزل شماره‌ی ۲۹۳ از غزلیات دیوان حافظ، به همراه معنی و فال گردآوری شده است. غزل شماره‌ی ۲۹۳ - بامدادان که ز خلوتگه کاخ ابداع

خواجه‌ای، خوش‌خدمتی غلام خود را پیش جمعی می‌ستود و می‌گفت: آن‌چنان این غلام وظیفه‌شناس است که وقتی او را به جایی می‌فرستم، چون در راه به چیزی توجه ندارد...