مجله‌ی اینترنتی روز تازه

قطیعی مصری از مشاهیر حذاق است و در فن طبابت بی‌نظیر آفاق بوده و از او معالجات عجیبه منقول است و از آن جمله آن است که یکی از معارف مصر به مرض سکته افتاد.

در این بخش از مجله‌ی اینترنتی روز تازه، غزل شماره‌ی ۱۳۸ از غزلیات دیوان حافظ، به همراه معنی و فال گردآوری شده است. غزل شماره‌ی ۱۳۸ - یاد باد آن که ز ما وقت سفر یاد نکرد

در این بخش از مجله‌ی اینترنتی روز تازه، غزل شماره‌ی ۱۳۷ از غزلیات دیوان حافظ، به همراه معنی و فال گردآوری شده است. غزل شماره‌ی ۱۳۷ - دل از من برد و روی از من نهان کرد

مردی دهاتی به شهر آمد. یک نفر از دوستان شهری او که دختری بسیار زشت داشت با همکاری دو سه نفر از دوستان خود، اطراف او را گرفتند و با تشویق و ترغیب‌های بسیار...

در این بخش از مجله‌ی اینترنتی روز تازه، غزل شماره‌ی ۱۳۶ از غزلیات دیوان حافظ، به همراه معنی و فال گردآوری شده است. غزل شماره‌ی ۱۳۶ - دست در حلقه‌ی آن زلف دوتا نتوان کرد

در این بخش از مجله‌ی اینترنتی روز تازه، غزل شماره‌ی ۱۳۵ از غزلیات دیوان حافظ، به همراه معنی و فال گردآوری شده است. غزل شماره‌ی ۱۳۵ - چو باد، عزم سر کوی یار خواهم کرد

یکی بود، یکی نبود. مرد ساده‌لوحی بود که سه تا گوسفند داشت. یک روز تصمیم گرفت گوسفندانش را به بازار مال‌فروش‌ها ببرد و بفروشد و با پول آن‌ها یک گاو شیرده بخرد.

در این بخش از مجله‌ی اینترنتی روز تازه، غزل شماره‌ی ۱۳۴ از غزلیات دیوان حافظ، به همراه معنی و فال گردآوری شده است. غزل شماره‌ی ۱۳۴ - بلبلی خون دلی خورد و گلی حاصل کرد

در این بخش از مجله‌ی اینترنتی روز تازه، غزل شماره‌ی ۱۳۳ از غزلیات دیوان حافظ، به همراه معنی و فال گردآوری شده است. غزل شماره‌ی ۱۳۳ - صوفی نهاد دام و سر حقه، باز کرد

گویند شیخ ابوسعید ابوالخیر با مریدان به نیشابور بشد. به در دکانی رسيدند که مرغ بریان کرده، بفروختی. شیخ به صاحب دکان گفت: چندی از مرغان را به رایگان به ما بده که سخت گرسنه‌ایم.