مجله‌ی اینترنتی روز تازه

در زمان ناصرالدین شاه عده‌ای بیکار و بیعار بودند. هر روز یکی از آن‌ها به نوبت خود را به مردن می‌زد و رفقای دیگر دور او را می‌گرفتند و می‌گفتند: این مرد بیچاره مرده و کسی را ندارد.

در این بخش از مجله‌ی اینترنتی روز تازه، غزل شماره‌ی ۲۵۲ از غزلیات دیوان حافظ، به همراه معنی و فال گردآوری شده است. غزل شماره‌ی ۲۵۲ - گر بود عمر، به میخانه رسم بار دگر

در این بخش از مجله‌ی اینترنتی روز تازه، غزل شماره‌ی ۲۵۱ از غزلیات دیوان حافظ، به همراه معنی و فال گردآوری شده است. غزل شماره‌ی ۲۵۱ - شب وصل است و طی شد نامه‌ی هجر

در دوران خلافت عبدالملک اموی، قطری ابن الفجاه یا قطری بن فجاءه رئیس خوارج از ترس حجاج بن یوسف والی عراق به طبرستان گریخت و به حاکم طبرستان اسپهبد فرخان پناه آورد.

در این بخش از مجله‌ی اینترنتی روز تازه، غزل شماره‌ی ۲۵۰ از غزلیات دیوان حافظ، به همراه معنی و فال گردآوری شده است. غزل شماره‌ی ۲۵۰ - روی بنمای و وجود خودم از یاد ببر

در این بخش از مجله‌ی اینترنتی روز تازه، غزل شماره‌ی ۲۴۹ از غزلیات دیوان حافظ، به همراه معنی و فال گردآوری شده است. غزل شماره‌ی ۲۴۹ - ای صبا نکهتی از خاک ره یار بیار

حلاجی از شهر برای کار حلاجی به دهی می‌رفت. زمین از برف پوشیده و هوا بسیار سرد بود. از قضا در بین راه به گرگی گرسنه برخورد. گرگ از سرما و گرسنگی، حالت حمله به خود گرفت.

در این بخش از مجله‌ی اینترنتی روز تازه، غزل شماره‌ی ۲۴۸ از غزلیات دیوان حافظ، به همراه معنی و فال گردآوری شده است. غزل شماره‌ی ۲۴۸ - ای صبا نکهتی از کوی فلانی به من آر

در این بخش از مجله‌ی اینترنتی روز تازه، غزل شماره‌ی ۲۴۷ از غزلیات دیوان حافظ، به همراه معنی و فال گردآوری شده است. غزل شماره‌ی ۲۴۷ - صبا ز منزل جانان گذر دریغ مدار

یکی بود، یکی نبود. روستایی بود که دیگر کسی در آن زندگی نمی‌کرد. همه‌ی اهالی آن به روستاهای دیگر رفته بودند. یک روز، سگ و خروسی که با هم دوست بودند، تصمیم گرفتند...