مجله‌ی اینترنتی روز تازه

یک مرد دهاتی از ده خودش به شهر می‌رفت تا جنس‌‌ها و چیزهایی که لازم دارد بخرد. برای این‌که پاییز به آخرهایش رسیده بود و محصولش را فروخته بود و پول و پله‌ی فراوانی...

در این بخش از مجله‌ی اینترنتی روز تازه، غزل شماره‌ی ۳۲۴ از غزلیات دیوان حافظ، به همراه معنی و فال گردآوری شده است. غزل شماره‌ی ۳۲۴ - گرچه افتاد ز زلفش گرهی در کارم

در این بخش از مجله‌ی اینترنتی روز تازه، غزل شماره‌ی ۳۲۳ از غزلیات دیوان حافظ، به همراه معنی و فال گردآوری شده است. غزل شماره‌ی ۳۲۳ - ز دست کوته خود زیر بارم

می‌گویند شاه عباس صفوی شب‌‌ها با لباس درویشی در شهر می‌گشت. رسمش این بود شب که مشغول شام خوردن بود، هرگاه لقمه گلویش را می‌گرفت، عقیده داشت که واقعه‌ای پیش آمده...

در این بخش از مجله‌ی اینترنتی روز تازه، غزل شماره‌ی ۳۲۲ از غزلیات دیوان حافظ، به همراه معنی و فال گردآوری شده است. غزل شماره‌ی ۳۲۲ - خیال نقش تو در کارگاه دیده کشیدم

در این بخش از مجله‌ی اینترنتی روز تازه، غزل شماره‌ی ۳۲۱ از غزلیات دیوان حافظ، به همراه معنی و فال گردآوری شده است. غزل شماره‌ی ۳۲۱ - هر چند پیر و خسته دل و ناتوان شدم

سه نفر دزد بودند که با هم دوست بودند. یک روز این سه دزد تصمیم گرفتند به باغی دستبرد بزنند و میوه‌های باغ را بدزدند. به باغ که رسیدند، نشستند و نقشه کشیدند. یکی رفت بالای درخت.

در این بخش از مجله‌ی اینترنتی روز تازه، غزل شماره‌ی ۳۲۰ از غزلیات دیوان حافظ، به همراه معنی و فال گردآوری شده است. غزل شماره‌ی ۳۲۰ - دیشب به سیل اشک ره خواب می‌زدم

در این بخش از مجله‌ی اینترنتی روز تازه، غزل شماره‌ی ۳۱۹ از غزلیات دیوان حافظ، به همراه معنی و فال گردآوری شده است. غزل شماره‌ی ۳۱۹ - سال‌ها پیروی مذهب رندان کردم

روزی بود و روزگاری بود. خیاطی در شهری زندگی می‌کرد و برای مردم آن شهر لباس می‌دوخت. خیاط شاگرد لایقی داشت که سال‌ها با هم کار می‌کردند. شاگرد خیاط بسیار با سلیقه بود.