در مبارزات سیاسی و نظامی و اجتماعی اگر یکی از دو طرف متقابل و متخاصم احساس ضعف و زبونی کند و قبل از آنکه بهدست مخالفان افتد، میدان مبارزه را ترک گفته، به محل امنی...
افراد حریص و طماع را اشرف خر گویند. این نام و عنوان مخصوصا به آن دسته از طمعکاران اطلاق میشود که حرص و طمع و ولع آنها سرانجام به ندامت و پشیمانی منتهی میگردد.
ریشهی اصطلاح «خالی بستن» بهدورهی پهلوی و شهریور ۱۳۲۰ باز میگردد که کشور عزیزمان بهجفا مورد اشغال و تاخت و تاز روس و انگلیس قرار گرفت. مصادف با ورود ارتش متفقین...
در روزگار حکومت «عبداللّه بن طاهر» سومین امیر دودمان «طاهریان»، برخی از جادهها که محل رفت و آمد مردم و کاروانها بود ناامن شد. امیر عبداللّه عدهی معینی را به پاسداری از جادهها گماشت.
آوردهاند که روزى «سلطان محمود» به «خواجه حسن میمندى» که وزیر او بود گفت: «آیا شخصى باشد که فالوده نخورده باشد.» وزیر گفت: «اى پادشاه! بسیارند که فالوده نخوردهاند و ندانند.»
در گذشته داشتن سبیل و ریش در میان مردان بسیار مرسوم بود و کمتر مردی پیدا میشد که ریش و سبیلهایش را بتراشد. معمولا مردان بزرگ و عالمان و دانشمندان سبیل و ریشهای بلندی داشتند.
عبارت چوبکاری کردن به لحاظ معنی و مفهوم واقعی یعنی کسی را با چوب زدن و بهوسیلهی چوب تنبیه و سیاست کردن است. ولی مجازا بهمعنی: کسی را خجل و شرمسار کردن...
در گذشتههای دور بیشتر شاهان ایران و جهان در دربار خود دلقکهایی داشتند که با حاضر جوابیها، شیرین کاریها و بهخصوص متلکهای نیشداری که به حاضران جلسه میگفتند...
پس از کشته شدن «عثمان» سومین خلیفه از «خلفای راشدین» بهدست شورشیان، همسرش پیراهن خونآلود و مقداری از ریش کنده شدهی او را همراه نامهای برای «معاویه» فرستاد.