در این بخش از مجله‌ی اینترنتی روز تازه، غزل شماره‌ی ۱۳۲ از غزلیات دیوان حافظ، به همراه معنی و فال گردآوری شده است.

غزل شماره‌ی ۱۳۲ - به آب روشن می، عارفی طهارت کرد

۱. به آبِ روشنِ می، عارفی طهارت کرد - عَلَی الصَّباح، که میخانه را زیارت کرد
معنی: عارفی به هنگام صبح که وارد میخانه می‌شد با شراب زلال وضو ساخت.

۲. همین که ساغرِ زَرّینِ خور، نهان گردید - هِلال عید به دورِ قدح اشارت کرد
معنی: پنهان شدن جام طلایی خورشید از برابر دیدگان، هلال ماه شوال (عید فطر) به لبه‌ی قدح و نوشیدن شراب اشاره نمود.

۳. خوشا نماز و نیازِ کسی که از سرِ درد - به آبِ دیده و خونِ جگر طهارت کرد
معنی: چه خوش و خوب است نماز و دعای کسی که از سوز دل و سر نیاز با اشک چشم و خون جگر وضو گرفته باشد.

۴. امام خواجه، که بودش سرِ نمازِ دراز - به خونِ دخترِ رَز، خرقه را قِصارت کرد
معنی: امام بزرگوار! که اراده‌ی خواندن نمازی طولانی داشت، خرقه‌ی خود را با شراب شست (و نمازی شکسته خواند).

۵. دلم ز حلقه‌ی زلفش به جان خرید آشوب - چه سود دید؟ ندانم، که این تجارت کرد
معنی: دل من در حلقه‌ی زلفش (جای گرفت) برای جای خود (و به‌قیمت جان) بی‌قراری خریده، نمی‌دانم از این معامله چه سودی عایدش شد.

۶. اگر امامِ جماعت طلب کند امروز - خبر دهید که حافظ به می طهارت کرد
معنی: اگر امام مسجد، امروز برای نماز، جویای من شد به او بگویید که حافظ با شراب وضو گرفته است (یعنی به میخانه رفته است).

فال و تعبیر غزل شماره‌ی ۱۳۲ دیوان حافظ:
رو به‌سوی خدا آورید، آن وقت دل‌تان آرام می‌گیرد و طهارت روح و روان پیدا می‌کنید. نماز را سر وقت بخوانید تا در بهشت قصر و حور و پری نصیب‌تان شود. این اضطراب زمانی از بین می‌رود و به مقصودتان می‌رسید که عاری از گناه باشید.

معنی برخی واژگان غزل:
آب روشن: آب زلال، کنایه از شراب زلال.
طهارت کرد: نظافت کرد، وضو گرفت، تطهیر کرد.
عارف: کسی که از طریق شناخت جمال جهان به خالق نزدیک می‌شود، خودشناسی که خداشناس بوده و معرفت او را از حقایق عالم سرچشمه می‌گیرد، کسی که به معنا و حقیقت هر شیئی عالم بود عارف است.
علی الصباح: بامدادان، پگاه.
ساغر زرین خور: (اضافه‌ی تشبیهی) خورشید به ساغر زرین تشبیه شده.
خوشا: (شبه‌جمله) چه خوب است.
سَرِ درد: از سوز دل، از روی عجز و نیاز.
امام خواجه: امام بزرگوار، پیش‌نماز بزرگوار.
قصارت کرد: شستشو داده، پاک ساخت، کوتاه کرد، و در این‌جا به‌معنای شستشو است.
آشوب: فتنه، انقلاب، بی‌قراری.
امام جماعت: پیش‌نماز مسجد و نماز جماعت.

معنی شعر برگرفته از کتاب شرح جلالی بر حافظ، نوشته‌ی دکتر عبدالحسین جلالیان
نگاره: فرتورچین
گردآوری: فرتورچین