
در این بخش از مجلهی اینترنتی روز تازه، غزل شمارهی ۳۶۳ از غزلیات دیوان حافظ، به همراه معنی و فال گردآوری شده است.
غزل شمارهی ۳۶۳ - دردم از یار است و درمان نیز هم
۱. دَردَم از یار است و درمان نیز هم - دل فدایِ او شد و جان نیز هم
معنی: درد من از یار است و درمان درد من هم بهدست اوست. دل و جان هر دو فدای او شد.
۲. این که میگویند آن خوشتر ز حسن - یار ما این دارد و آن نیز هم
معنی: اینکه (صاحبنظران) معتقدند که (آن) از زیبایی ظاهری بهتر است، یار ما هم زیبایی و هم (آن) را داراست.
۳. یاد باد آن کاو به قصدِ خونِ ما - عهد را بشکست و پیمان نیز هم
معنی: یادش بخیر باد آنکه به نیت ریختن خون و کشتن ما هم زلف را با شکستن آرایش داد و هم پیمان خود را شکست.
۴. دوستان در پرده میگویم سخن - گفته خواهد شد به دَستان نیز هم
معنی: دوستان سربسته و محرمانه میگویم، اما با نوای موسیقی هم گفته و سرآوازه خواهد شد.
۵. چون سر آمد دولتِ شبهایِ وصل - بگذرد ایامِ هِجران نیز هم
معنی: همانطور که خوشیهای شبهای وصال به سر رسید، ناخوشیهای روزهای فراق هم پایان مییابد.
۶. هر دو عالم یک فروغِ رویِ اوست - گفتمت پیدا و پنهان نیز هم
معنی: هر دو عالم دنیا و آخرت از برکت یک پرتو روی او به وجود آمده است. هم آشکار و هم پنهان این نکته را با تو در میان نهادم.
۷. اعتمادی نیست بر کارِ جهان - بلکه بر گردونِ گَردان نیز هم
معنی: نه بر کار این روزگار که بر کار این فلک گردنده هم هیچ اطمینان و اعتمادی نیست.
۸. عاشق از قاضی نترسد مِی بیار - بلکه از یَرغویِ دیوان نیز هم
معنی: می بیاور که آنکه عاشق شد نه از قاضی که از بازپرس محکمه هم باکی ندارد.
۹. محتسب داند که حافظ عاشق است - و آصفِ مُلکِ سلیمان نیز هم
معنی: مامور منکران آگاه است که حافظ عاشق است، همانطور که وزیرکشور فارس هم میداند.
فال و تعبیر غزل شمارهی ۳۶۳ دیوان حافظ:
درمان دردتان رسیدن به وصال یار میباشد. تمام هم و غمتان فکر کردن در مورد او و یاد خاطرات شیرین با او بودن هست. تنها غصهی شما شکستن عهد و پیمانی است که با او بسته بودید. این شبهای هجران پایانپذیر است. ولی میترسید دست روزگار او را از شما دور کند. اما خداوند دوباره به همه چیز سر و سامان میبخشد. او عادل است و حق را به حقدار میرساند.
معنی برخی واژگان غزل:
آن: لطیفه و کیفیتی از جمال که ذوق آن را درمییابد و به وصف قلم و بیان درنمیآید، گیرایی.
یاد باد آن کو: یادش بخیر آن کسی که.
به قصد خون ما: به قصد کشتن ما، به قصد ریختن خون ما.
زلف را بشکست: زلف را پیچ و تاب و آرایش داد.
دَستان: سرود و نغمه.
سرآمد: به سر رسید، به پایان رسید.
چون سرآمد...: همچنان که به پایان رسید...
فروغ: پرتو.
اعتماد: تکیه و پشتگرمی، استظهار، تکیه کردن به چیزی یا کسی.
گردون گردان: چرخ و فلک گردنده.
یَرغو: (کلمهی مغولی) بازپرسی، استنطاق.
یَرغوی دیوان: بازپرس محکمه، یارغوچی دیوان، قاضی و حاکم قانون.
محتسب: مامور منکرات.
آصف ملک سلیمان: وزیر سرزمین فارس.
معنی شعر برگرفته از کتاب شرح جلالی بر حافظ، نوشتهی دکتر عبدالحسین جلالیان
نگاره: فرتورچین
گردآوری: فرتورچین





