غزل شماره‌ی ۳۶۶ دیوان حافظ: ما بدین در نه پی حشمت و جاه آمده‌ایم

غزل شماره‌ی ۳۶۶ دیوان حافظ: ما بدین در نه پی حشمت و جاه آمده‌ایم

در این بخش از مجله‌ی اینترنتی روز تازه، غزل شماره‌ی ۳۶۶ از غزلیات دیوان حافظ، به همراه معنی و فال گردآوری شده است.

 

غزل شماره‌ی ۳۶۶ - ما بدین در نه پی حشمت و جاه آمده‌ایم

 

۱. ما بدین در نه پِیِ حشمت و جاه آمده‌ایم - از بد حادثه این جا به پناه آمده‌ایم
معنی: ما برای رسیدن به مقام و بزرگی به در این خانه نیامده‌ایم، (بلکه) بر اثر رویدادهای ناگوار به این‌جا پناه آورده‌ایم.

 

۲. رهروِ منزلِ عشقیم و زِ سرحدِّ عَدَم - تا به اقلیمِ وجود این همه راه آمده‌ایم
معنی: ما راهیان به سر منزل عشقیم و این راه دراز از مرز نیستی تا جهان وجود را پیموده‌ایم.

 

۳. سبزه‌ی خطِّ تو دیدیم و زِ بُستانِ بهشت - به طلبکاریِ این مهرگیاه آمده‌ایم
معنی: با دیدن سبزه‌ی نودمیده بر چهره‌ی تو، و برای به‌دست آوردن این گیاه مهر و محبت، از باغ بهشت به این دنیا آمده‌ایم.

 

۴. با چُنین گنج که شد خازنِ او روحِ امین - به گدایی به درِ خانه‌ی شاه آمده‌ایم
معنی: با داشتن چنین گنجی (قرآنی که در سینه دارم) که جبرئیل امین خزانه‌دار اوست به دَرِ خانه‌ی خدا برای گدایی آمده‌ایم.

 

۵. لنگرِ حِلمِ تو ای کشتیِ توفیق کجاست؟ - که در این بحرِ کَرَم غرقِ گناه آمده‌ایم
معنی: ای کشتی توفیق، لنگر شکیبایی و توقف تو کجاست؟ در این بحر کرم الهی لنگر بینداز که ما سراپا گناه به‌سوی این دریا رو آورده‌ایم.

 

۶. آبرو می‌رود ای ابرِ خطاپوش ببار - که به دیوانِ عمل نامه‌سیاه آمده‌ایم
معنی: آبروی ما در خطر است. ای ابر رحمت الهی که شوینده‌ی خطاهایی، بر ما ببار که با نامه‌ی سیاه از گناه به دیوان عدل الهی آمده‌ایم.

 

۷. حافظ این خرقه‌ی پشمینه بینداز که ما - از پِیِ قافله با آتشِ آه آمده‌ایم
معنی: حافظ این خرقه‌ی پشمین را دور بینداز زیرا ما با آه آتشین خود، به دنبال قافله‌ی پشمینه‌پوشان ریاکار راه افتاده‌ایم.

 

فال و تعبیر غزل شماره‌ی ۳۶۶ دیوان حافظ:
دست تقدیر مسیر زندگی‌تان را تغییر داده است، اما در همه حال از یاد خدا غافل نشده‌اید. دست به دعا برداشته‌اید تا خداوند شما را یاری کند. کرم و بخشش خدا شامل حال‌تان می‌شود. آبروی کسانی که می‌خواستند شما را گناه‌کار جلوه دهند می‌رود و همه چیز روشن می‌شود.

 

معنی برخی واژگان غزل:
این دَر: این درگاه.
حِشمَت و جاه: شکوه و بزرگی، جاه و جلال، مقام و بزرگواری.
بدِ حادثه: حادثه‌ی بد، اتفاق ناگوار، پیشامد بد.
رهرو: راه رونده، رونده‌ی راه، سالک راه طریقت.
منزل عشق: جایگاه عشق، عالم مجردات، اشاره به قدمت عشق از روح و هم رکاب شدن عشق با روح پس از خلق روح و سیر تکاملی آن‌ها و رجعت نخستین که از عقاید عرفاست.
سرحد عدم: مرز نیستی، پیش از خلقت روح.
اِقلیم وجود: جهان هستی، قدما ۱/۷ ربع مسکون کره‌ی زمین را اقلیم می‌نامیدند.
سبزه خط: خط سبز، اشاره به خط سبزی که بر چهره‌ی نوبالغان در اثر روییدن مو به چشم می‌خورد.
مِهرِ گیاه: گیاه مهر و محبت، گیاهی که به عقیده‌ی قدما هر کس با خود داشته باشد، مهر و محبت همگان را به خود جلب می‌کند و آن در اصل ساقه‌ی زیرزمینی (ریزوم) گیاهی است که به شکل اسکلت انسان سر و بدنه و زوائدی به‌جای دست و پا دارد و در شرق دور یافت می‌شود و جنبه‌ی تبلیغی برای ساحران است مانند مُهره‌ی مار که کولیان در ایران آن را به قیمت گزاف به مردم ساده‌لوح می‌فروشند تا جلب محبت شود.
خازن: خزینه‌دار.
روح امین: روح الامین، جبرئیل، نام جبرئیل یا فرشته‌ای که بر پیامبر وحی می‌آورد. روح و لقب او امین یعنی امانت‌دار می‌باشد.
خانه‌ی شاه: خانه‌ی خدا.
لنگر: آلت آهنی سر تیز چهار شاخه که به طنابی بلند وصل می‌کردند و کشتی‌ها به هنگام توقف آن را در آب می‌اندازند و با فرو رفتن در شن کف دریا کشتی را در جای خود نگاه می‌دارد.
لنگر حِلم: (اضافه‌ی تشبیهی) حِلم به لنگر تشبیه شده، لنگر شکیبایی.
کشتی توفیق: (اضافه‌ی تشبیهی) توفیق به کشتی تشبیه شده.
توفیق: عوامل سازگاری با مطلوب دلخواه.
دیوان عمل: عدالت‌خانه، دیوان عدل الهی.
از پی قافله: به دنبال قافله.

 

معنی شعر برگرفته از کتاب شرح جلالی بر حافظ، نوشته‌ی دکتر عبدالحسین جلالیان
نگاره: فرتورچین
گردآوری: فرتورچین

۰
از ۵
۰ مشارکت کننده
  • لینک
  • تلگرام
  • واتساپ
  • ایکس (توییتر)
  • لینکدین
  • فیسبوک
  • پینترست
  • اشتراک گذاری