
روزی یک صوفی ناگهانی و بدون در زدن وارد خانه شد و دید که زنش با مرد کفشدوز در اتاقی دربسته تنهایند و با هم جفت شدهاند. معمولا صوفی در آن ساعت از مغازه به خانه نمیآمد و زن بارها در غیاب شوهرش این کار را کرده بود و اتفاقی نیفتاده بود. ولی صوفی آن روز بیوقت به خانه آمد. زن و مرد کفشدوز بسیار ترسیدند. زن که در خانه هیچ جایی برای پنهان کردن مرد پیدا نکرد، زود چادر خود را بر سر مرد بیگانه انداخت و او را به شکل زنان درآورد و در اتاق را باز کرد.
صوفی که تمام این ماجرا را از پشت پنجره دیده بود، خود را به نادانی زد و با خود گفت: ای بیدینها! از شما کینه میکشم ولی به آرامی و با صبر. صوفی سلام کرد و از زنش پرسید: این خانم کیست؟
زنش گفت: ایشان یکی از زنان اشراف و ثروتمند شهر هستند، من در خانه را بستم تا بیگانهای ناآگاهانه وارد خانه نشود.
صوفی گفت: ایشان از ما چه خدمتی میخواهند، تا با جان و دل انجام دهم؟
زن گفت: این خانم تمایل دارد با ما قوم و خویش شود. ایشان پسری بسیار زیبا و باهوش دارد و آمده تا دختر ما را ببیند و برای پسرش خواستگاری کند، اما دختر به مکتبخانه رفته است.
صوفی گفت: ما فقیر و بینوا هستیم و همشان این خانوادهی بزرگ و ثروتمند نیستیم، چگونه میتوانیم با ایشان وصلت کنیم. در ازدواج باید دو خانواده با هم برابر باشند.
زن گفت: درست میگویی من نیز همین را به خانم گفتم و گفتم که ما فقیر و بینوا هستیم؛ اما او میگوید که برای ما این مساله مهم نیست، ما دنبال مال و ثروت نیستیم. بلکه دنبال پاکی و نیکی هستیم.
صوفی دوباره حرفهای خود را تکرار کرد و از فقیری خانوادهی خود گفت. زن صوفی خیال میکرد که شوهرش فریب او را خورده است، با اطمینان به شوهرش گفت: شوهر عزیزم! من چند بار این مطلب را گفتهام و گفتهام که دختر ما هیچ جهیزیهای ندارد، ولی ایشان با قاطعیت میگوید پول و ثروت بیارزش است، من در شما تقوی و پاکی و راستی میبینم.
صوفی، رندانه در سخنی دو پهلو گفت: بله ایشان از همه چیز زندگی ما باخبرند و هیچ چیز ما بر ایشان پوشیده نیست. مال و اسباب ما را میبیند و میبیند خانهی ما آنقدر تنگ است که هیچ چیز در آن پنهان نمیماند. همچنین ایشان پاکی و تقوی و راستی ما را از ما بهتر میداند. پیدا و پنهان و پس و پیش ما را خوب میشناسد. حتما او از پاکی و راستی دختر ما هم خوب آگاه است. وقتی که همه چیز ما برای ایشان روشن است، درست نیست که من از پاکی و راستی دخترم بگویم و از دختر خود تعریف کنم!!
برگرفته از کتاب داستانهای مثنوی به نثر، نوشتهی دکتر محمود فتوحی
برگرفته از کتاب مثنوی معنوی مولوی، دفتر چهارم، بخش ۶، حکایت آن صوفی که زن خود را با مرد بیگانهای بگرفت
نگاره: Filippo Indoni (artvee.com)
گردآوری: فرتورچین





