مجله‌ی اینترنتی روز تازه

دختری کتاب می‌فروخت و معشوقه‌اش را دید که به‌سویش می‌آید. در این حال پدرش در نزدیکش ایستاده بود. به معشوقه‌اش گفت: آیا به‌خاطر گرفتن کتابی که نامش «آیا پدر در خانه‌ هست؟»...

دنباله‌ی نوشته

زوجی تنها دو سال از زندگی‌شان گذشته بود که به تدریج با مشکلاتی در جریان مراودات خود مواجه شدند. به گونه‌ای که زن معتقد بود از این زندگی بی‌معنا بیزار است.

دنباله‌ی نوشته

پسر حلقه‌اش را درآورد و روی پیش‌خوان گذاشت، دختر نیم‌نگاهی به او کرد و سرش را پایین انداخت. پیرمرد طلافروش حلقه را روی ترازوی کوچکش انداخت. نیم‌نگاهی به هر دوی آنان کرد.

دنباله‌ی نوشته

قاضی از زوج سالخورده پرسید: بعد از این همه سال زندگی، چرا حالا می‌خواهید از هم جدا شوید؟ زن سالخورده پاسخ داد: جناب قاضی، تا یک ماه پیش اصلا به چنین چیزی فکر نمی‌کردم.

دنباله‌ی نوشته

سید محمد حسین بهجت تبریزی متخلص به «شهریار» می‌گوید: وقتی در کشاکش میدان عشق مغلوب شدم و اطرافیان نامرد معشوقه‌ام به نامرادی‌ام کشاندند و حسن و جوانی و...

دنباله‌ی نوشته

روزی خبر رسید که به زودی جزیره به زیر آب خواهد رفت. همه‌ی ساکنین جزیره قایق‌های‌شان را آماده و جزیره را ترک کردند. اما عشق می‌خواست تا آخرین لحظه بماند، چون او عاشق جزیره بود.

دنباله‌ی نوشته

به چروک صورتش چین انداخت و گفت: به حرف بقیه گوش نده بچه جون. اگه واقعا دلت باهاشه، کار خودت رو بکن و پاش بمون. منم تو چهارده سالگی دلم با پسر سبزی‌فروش محل بود.

دنباله‌ی نوشته

در سال ۲۵۰ پیش از میلاد در چین باستان شاهزاده‌ی منطقه‌ی تینگ‌زدا آماده‌ی تاجگذاری می‌شد. اما بنا به قانون باید اول ازدواج می‌کرد. از آن‌جا که همسر او ملکه‌ی آینده می‌شد، باید دختری را پیدا می‌کرد...

دنباله‌ی نوشته

یک دلار و هشتاد و هفت سنت؛ همه‌اش همین بود، و شصت سنت آن هم سکه‌های یک سنتی بود، سکه‌هایی که طی مدت درازی - یک سنت و دو سنت - در نتیجه‌ی چانه زدن با بقال و سبزی‌فروش و قصاب گرد هم آمده بود.

دنباله‌ی نوشته

در مملکت هند تاجری بود که او را خواجه خداداد نام بود و او را دولت (دارایی) فراوان بود و زن نداشت. هر چه او را تکلیف زن می‌نمودند، قبول نمی‌کرد. روزی پیرزالی نزد او آمد و گفت: ای خواجه چرا تو زن نمی‌گیری؟

دنباله‌ی نوشته