مجله‌ی اینترنتی روز تازه

زمانی که ابوعلی سینا از همدان از علاء الدوله گریخت و به بغداد رسید، در کنار شط مردکی بود که آن هنگام شلوغ بود و ادویه می‌فروخت و دعوی طبیبی می‌کرد. ابوعلی زمانی آن‌جا توقف کرد.

دنباله‌ی نوشته

دو برادر به‌نام اسماعیل و ابراهیم در یکی از روستاها، ارث پدرشان یک تپه‌ی کوچکی بود که یکی در یک سمت و دیگری در سمت دیگر تپه، گندم دیم می‌کاشتند. اسماعیل همیشه زمینش باران کافی داشت.

دنباله‌ی نوشته

اولین روضه‌خوانی که روضه‌ی دوره‌ای را در تهران مرسوم کرد آقانور بود. مردم می‌گفتند نور از آقا می‌بارد! به همین جهت به آقانور شهرت داشت. هیچ‌کس نام واقعی او را نمی‌دانست.

دنباله‌ی نوشته

روزی روزگاری بازی بسیار زیبا با بال‌های خوش‌رنگ در کاخ پادشاهی زندگی می‌کرد. یک روز پادشاه در حالی که باز زیبا بر روی بازوانش نشسته بود، از قصر خارج شد.

دنباله‌ی نوشته

حاج شیخ محمودرضا امانی فرزند مرحوم شیخ علی اصغر، در روستای مهاجران زندگی می‌کرد و معروف و مشهور به حاج آخوند بود. اما حاج آخوند چیز دیگری بود.

دنباله‌ی نوشته

از تیمسار علی‌اکبر ضرغام یکی از امرای رضاشاه نقل شده: یک بار رضاشاه برای بازدید از پادگان در یکی از مناسبت‌ها آمده بود. همین‌طور که از جلوی افسران رد می‌شد...

دنباله‌ی نوشته

ابراهیم پسر رکن‌الدین ساوی می‌گوید: در آن سال که در هرات بودمی، نزد شیخ صائن‌الدین غزنوی درس حدیث خواندمی. شیخ صائن‌الدین را هماره تبسم بر لب بودی، جز آن روز که...

دنباله‌ی نوشته

جورج واشینگتن نخستین رئیس­ جمهور آمریکا، یک روز در حالی که سوار اسب بود، از خیابانی می‌گذشت. در گوشه‌ی خیابان، سه رفتگر با زحمت زیاد سعی می‌کردند تیری بزرگ را بلند کنند.

دنباله‌ی نوشته

«شریک بن عبدالله نخعی» از فقهای معروف قرن دوم هجری، به علم و تقوا معروف بود. «مهدی بن منصور» خلیفه‌ی عباسی، علاقه‌ی فراوان داشت که منصب «قضا» را به او واگذار کند.

دنباله‌ی نوشته

لیلی گلستان مترجم و نگارخانه‌دار ایرانی می‌گوید: در دولت قبل برای ممیزی یک کتابم برای عبارت دست رد بر سینه‌اش زد... اصلاحی آمد که این را بردارید و به‌جای سینه چیز دیگری بگذارید.

دنباله‌ی نوشته