مجله‌ی اینترنتی روز تازه

هنگام غروب، پادشاه از شکارگاه به‌سوی ارگ و قصر خود روانه می‌شد. در راه پیرمردی دید که بار سنگینی از هیزم بر پشت حمل می‌کند. لنگ لنگان قدم برمی‌داشت و نفس نفس صدا می‌داد.

دنباله‌ی نوشته

روزی شاگردی به استاد خویش گفت: استاد می‌خواهم یکی از مهمترین خصایص انسان‌ها را به من بیاموزی؟ استاد گفت: واقعا می‌خواهی آن را فراگیری؟ شاگرد گفت: بله، با کمال میل.

دنباله‌ی نوشته

روزی سقراط حکیم معروف یونانی مردی را دید که خیلی ناراحت و متاثر است. علت ناراحتیش را پرسید، پاسخ داد: در راه که می‌آمدم یکی از آشنایان را دیدم. سلام کردم جواب نداد.

دنباله‌ی نوشته

روزگاری یک کشاورز در روستایی زندگی می‌کرد که باید پول زیادی را که از یک پیرمرد قرض گرفته بود پس می‌داد. کشاورز دختر زیبایی داشت که خیلی‌ها آرزوی ازدواج با او را داشتند.

دنباله‌ی نوشته

محمد پرنیان، شعر حسنک کجایی را در سال ۱۳۴۹ و در ۱۹ سالگی سرود. سپس چکیده‌ای از آن و به‌گونه‌ای دیگر به کتاب فارسی دوم دبستان راه یافت. در این‌جا ۴ گونه‌ی داستان حسن کجایی آورده شده است.

دنباله‌ی نوشته

دو برادر با هم در مزرعه‌ای که از پدرشان به ارث رسیده بود، زندگی می‌کردند. یک روز به خاطر یک سوء تفاهم کوچک، با هم جروبحث کردند. پس از چند هفته سکوت، اختلاف آن‌ها زیاد شد و از هم جدا شدند.

دنباله‌ی نوشته

در دامنه‌ی دو کوه بلند، دو آبادی بود که یکی «بالاکوه» و دیگری «پایین‌کوه» نام داشت؛ چشمه‌ای پرآب و خنک از دل کوه می‌جوشید و از آبادی بالاکوه می‌گذشت و به آبادی پایین‌کوه می‌رسید.

دنباله‌ی نوشته

همسرم «نواز» با صدای بلند گفت: تا کى مى‌خواى سرتو، توى اون روزنامه فرو کنى؟ مى‌شه بیاى و به دختر جونت بگى غذاشو بخوره؟ روزنامه را به کنارى انداختم و به‌سوى آن‌ها رفتم.

دنباله‌ی نوشته

هوا بدجورى توفانى بود و آن پسر و دختر کوچولو حسابى از سرما مچاله شده بودند. هر دو لباس‌هاى کهنه و گشادى به تن داشتند و پشت در خانه مى‌لرزیدند. پسرک پرسید: «ببخشین خانم! کاغذ باطله دارین؟».

دنباله‌ی نوشته

یک پیرمرد بازنشسته، خانه‌ی جدیدی در نزدیکی یک دبیرستان خرید. یکی دو هفته‌ی اول همه چیز به‌خوبی و در آرامش پیش می‌رفت تا این‌که مدرسه‌ها باز شد.

دنباله‌ی نوشته