داستان کوتاه ماست و خیار ناصرالدین شاهی

۱۸ مرداد ۰۳ داستان کوتاه داستان‌های کوتاه تاریخی ، داستان‌های کوتاه طنز ، ناصرالدین شاه ، امیرکبیر
داستان کوتاه ماست و خیار ناصرالدین شاهی
می‌گویند در زمان ناصرالدین شاه، روزی امیرکبیر که از حیف و میل سفره‌های خوراک درباری به تنگ آمده بود به شاه پیشنهاد کرد که برای یک روز آن‌چه رعیت می‌خورند را میل فرمایند.
دنباله‌ی نوشته

داستان کوتاه ناصرالدین شاه و مرد ذغال‌فروش

۱۶ مرداد ۰۳ داستان کوتاه داستان‌های کوتاه تاریخی ، داستان‌های کوتاه طنز ، ناصرالدین شاه
داستان کوتاه ناصرالدین شاه و مرد ذغال‌فروش
ناصرالدین شاه در بازدید از اصفهان با کالسکه‌ی سلطنتی از میدان کهنه عبور می‌کرد که چشمش به ذغال‌فروشی افتاد. مرد ذغال‌فروش فقط یک شلوارک به پا داشت و مشغول جدا کردن ذغال از خاک ذغال‌ها بود.
دنباله‌ی نوشته

داستان کوتاه حرف مفت زدن

۱۵ مرداد ۰۳ داستان کوتاه داستان‌های کوتاه تاریخی ، داستان‌های کوتاه ضرب المثل ، ناصرالدین شاه
داستان کوتاه حرف مفت زدن
در سال ۱۲۷۴ هجری قمری و در زمان سلطنت ناصرالدین شاه قاجار اولین خط تلگراف بین قصر گلستان و باغ لاله‌زار کشیده شد. پس از آن قراردادهایی با شرکت‌های خارجی بسته شد...
دنباله‌ی نوشته

داستان کوتاه عدل انوشیروان از نگاه ناصرالدین شاه

۱۳ مرداد ۰۳ داستان کوتاه داستان‌های کوتاه تاریخی ، ناصرالدین شاه ، داستان‌های کوتاه حقوقی
داستان کوتاه عدل انوشیروان از نگاه ناصرالدین شاه
ناصرالدین شاه به فراست دریافته بود که اطرافیانش همگی از مردم بی‌شخصیت و نوکرمآب هستند. حکایت زیر که سر پرسی سایکس در کتاب خود آورده، نمونه‌ای از طرز فکر شاه و قضاوت او...
دنباله‌ی نوشته

داستان کوتاه قضای حاجت ناصرالدین شاه در سفر فرنگ

۰۳ مرداد ۰۳ داستان کوتاه داستان‌های کوتاه تاریخی ، داستان‌های کوتاه طنز ، ناصرالدین شاه
داستان کوتاه قضای حاجت ناصرالدین شاه در سفر فرنگ
نقل است که ناصرالدین شاه وقتی به اولین سفر اروپایی خود رفت، در کاخ ورسای و توسط پادشاه فرانسه از او پذیرایی شد. بعد از مراسم شام، اعلی‌حضرت سلطان صاحبقران به قضای حاجتش نیاز افتاد.
دنباله‌ی نوشته

داستان کوتاه یک آشی برات بپزم، که یک وجب روش روغن باشه

۲۹ تیر ۰۳ داستان کوتاه داستان‌های کوتاه تاریخی ، داستان‌های کوتاه ضرب المثل ، ناصرالدین شاه
داستان کوتاه یک آشی برات بپزم، که یک وجب روش روغن باشه
ناصرالدین شاه سالی یک بار آش نذری می‌پخت و خودش در مراسم پختن آش حضور می‌یافت تا ثواب ببرد. رجال مملکت هم برای تهیه‌ی آش جمع می‌شدند و هر یک کاری انجام می‌دادند.
دنباله‌ی نوشته