مجله‌ی اینترنتی روز تازه

موذن مسجدی در نیشابور سحرگاه بر مناره قرآن می‌خواند. در آن همسایگی شخصی بیمار بود. آن شخص از آواز موذن در دل شب، خوشحال شده و بسیار گریست تا روز شد. کسی فرستاد.

دنباله‌ی نوشته

یک مرد دهاتی از ده خودش به شهر می‌رفت تا جنس‌‌ها و چیزهایی که لازم دارد بخرد. برای این‌که پاییز به آخرهایش رسیده بود و محصولش را فروخته بود و پول و پله‌ی فراوانی...

دنباله‌ی نوشته

می‌گویند شاه عباس صفوی شب‌‌ها با لباس درویشی در شهر می‌گشت. رسمش این بود شب که مشغول شام خوردن بود، هرگاه لقمه گلویش را می‌گرفت، عقیده داشت که واقعه‌ای پیش آمده...

دنباله‌ی نوشته

سه نفر دزد بودند که با هم دوست بودند. یک روز این سه دزد تصمیم گرفتند به باغی دستبرد بزنند و میوه‌های باغ را بدزدند. به باغ که رسیدند، نشستند و نقشه کشیدند. یکی رفت بالای درخت.

دنباله‌ی نوشته

روزی بود و روزگاری بود. خیاطی در شهری زندگی می‌کرد و برای مردم آن شهر لباس می‌دوخت. خیاط شاگرد لایقی داشت که سال‌ها با هم کار می‌کردند. شاگرد خیاط بسیار با سلیقه بود.

دنباله‌ی نوشته

شاه عباس دوم که پادشاهی مهربان و غمخوار رعیت بود، روزی هنگام زمستان که آب‌ها یخ بسته بود، حسب المعمول با تنی چند از خاصان و وزیرانش به بازار اصفهان رفت.

دنباله‌ی نوشته

در سمنان اگر کسی چیزی در دست داشته باشد و به علت غفلت و سهل‌انگاری از دستش بیفتد به او می‌گویند: «مگه دست‌هات حناست؟» یعنی مگر به دست‌هایت حنا بسته است؟

دنباله‌ی نوشته

روزی نزدیک‌های ظهر شخصی که وارد آبادی دوستش شده بود به او برخورد. آن شخص اهل محل پس از احوالپرسی، رفیق تازه‌واردش را برای ناهار به منزلش دعوت کرد.

دنباله‌ی نوشته

در زمان‌های قدیم مردی بود که چهل سالش شده بود و هنوز زن نگرفته بود. کار و بارش چاق بود. گاو زراعتی، گاو شیرده، گله‌ی گوسفندی، انبار گندمی، برنجی، اسب، مال و...

دنباله‌ی نوشته

می‌گویند در روستای اسفندآباد شهرستان ابرکوه یا ابرقو یک اربابی زندگی می‌کرد که خیلی ظالم و بی‌رحم بود و اسمش هم «سرورخان» بود. یکی از ظلم‌هاش این بود که از مردم...

دنباله‌ی نوشته