مجله‌ی اینترنتی روز تازه

روزی پادشاهی از یکی از معابر پایتخت خود می‌گذشت. چشمش به دختری افتاد که در کشور حُسن، بی‌همتا بود و در شیوه‌ی دلبری گوی سَبَق از حور و پری می‌ربود، ولی گدایی می‌کرد.

دنباله‌ی نوشته

آورده‌اند که در روزگاران قدیم مرد قلدر و پر قدرتی بود که به همه زور می‌گفت و هر چه می‌خواست از راه زورگویی به‌دست می‌آورد. یک روز همسر او دادوبیداد راه انداخت.

دنباله‌ی نوشته

روباهی همیشه در باغ خربزه می‌رفت و به باغبان خسارت می‌زد. روزی باغبان تله گذاشت و مقداری گوشت هم در آن تعبیه کرد. روباه چون گوشت را سر راه خود دید.

دنباله‌ی نوشته

پیرزنی بود که سه پسر داشت و دو تا عروس، اما پسر کوچکش هنوز زن نگرفته بود. این دو تا عروس هر روز به نوبت مادرشوهرشان را کول می‌‌گرفتند و کارهای خانه را به این...

دنباله‌ی نوشته

یک دختر خوشگلی بود که همیشه در بیابان زندگی کرده بود و اصلا رنگ خانه و خانواده را ندیده بود. یک روز یک جوان شهری او را می‌بیند و عاشقش می‌شود و او را به شهر می‌برد.

دنباله‌ی نوشته

هرگاه آدم نانجیب و بدذاتی با تکبر و سرکشی و غرور خودنمایی کند و باعث آزار این و آن بشود می‌گویند: باید باباشو پیش چشمش آورد تا آدم بشود. گویند تاجر ثروتمندی قاطری داشت...

دنباله‌ی نوشته

این ضرب المثل کنایه‌ای‌ست از حرفی ناحق و تهمت و اسنادی ساخته و پرداخته که به کسی بندند. هر کس کاری ناروا نکرده باشد یا حرفی به دروغ نگفته باشد و به او نسبت دهند.

دنباله‌ی نوشته

در زمان‌های خیلی قدیم، توی شهری آهنگری زندگی می‌کرد که کارش خیلی سنگین بود. شاگردی هم پیدا نمی‌کرد که کمکش کند. یک روز که آهنگر رفته بود بیرون شهر توی بیابان...

دنباله‌ی نوشته

روزی از روزها در زمان حضرت موسی، مردی در فصل زمستان برای آوردن هیزم به بیابان رفت. در بیابان به چوپانی برخورد که مشغول چراندن گوسفندانش بود.

دنباله‌ی نوشته

روزی سلطان محمود بر لب ایوان بارگاه خود قدم می‌زد. چشمش به زن نجاری افتاد. سخت عاشق و بی‌قرار زن شد. از وزیرش راه چاره خواست. وزیر که خیلی زیرک و موذی بود...

دنباله‌ی نوشته