مجله‌ی اینترنتی روز تازه

در این بخش از مجله‌ی اینترنتی روز تازه، غزل شماره‌ی ۱۱۷ از غزلیات دیوان حافظ، به همراه معنی و فال گردآوری شده است. غزل شماره‌ی ۱۱۷ - دل ما به دور رویت ز چمن فراغ دارد

دنباله‌ی نوشته

روزی بود، روزگاری بود. زمستان بود و هوا سرد. مردی ثروتمند با نوکرش توی اتاقی گرم نشسته بود. مرد که آماده می‌شد به میهمانی برود، با خودش گفت: نمی‌دانم برف و باران می‌بارد یا نه.

دنباله‌ی نوشته

در این بخش از مجله‌ی اینترنتی روز تازه، غزل شماره‌ی ۱۱۶ از غزلیات دیوان حافظ، به همراه معنی و فال گردآوری شده است. غزل شماره‌ی ۱۱۶ - کسی که حسن و خط دوست در نظر دارد

دنباله‌ی نوشته

در این بخش از مجله‌ی اینترنتی روز تازه، غزل شماره‌ی ۱۱۵ از غزلیات دیوان حافظ، به همراه معنی و فال گردآوری شده است. غزل شماره‌ی ۱۱۵ - درخت دوستی بنشان که کام دل به بار آرد

دنباله‌ی نوشته

آورده‌اند که در روزگاران قدیم، در روستایی دو برادر زندگی می‌کردند. آن‌ها هر دو مجرد بودند تا این‌که تصمیم گرفتند برای خود همسری انتخاب کنند. جشن عروسی آن‌ها در یک شب برگزار شد.

دنباله‌ی نوشته

در این بخش از مجله‌ی اینترنتی روز تازه، غزل شماره‌ی ۱۱۴ از غزلیات دیوان حافظ، به همراه معنی و فال گردآوری شده است. غزل شماره‌ی ۱۱۴ - همای اوج سعادت به دام ما افتد

دنباله‌ی نوشته

در این بخش از مجله‌ی اینترنتی روز تازه، غزل شماره‌ی ۱۱۳ از غزلیات دیوان حافظ، به همراه معنی و فال گردآوری شده است. غزل شماره‌ی ۱۱۳ - بنفشه دوش به گل گفت و خوش نشانی داد

دنباله‌ی نوشته

روزگاری بود که مثل روزگار ما، گربه‌ها دشمن موش‌ها بودند و هر جا موشی به چنگ‌شان می‌افتاد، به‌دندان می‌گرفتند و می‌خوردند. در آن روزگار، تعداد زیادی موش در خانه‌ای بزرگ...

دنباله‌ی نوشته

در این بخش از مجله‌ی اینترنتی روز تازه، غزل شماره‌ی ۱۱۲ از غزلیات دیوان حافظ، به همراه معنی و فال گردآوری شده است. غزل شماره‌ی ۱۱۲ - آن که رخسار تو را رنگ گل و نسرین داد

دنباله‌ی نوشته

در این بخش از مجله‌ی اینترنتی روز تازه، غزل شماره‌ی ۱۱۱ از غزلیات دیوان حافظ، به همراه معنی و فال گردآوری شده است. غزل شماره‌ی ۱۱۱ - عکس روی تو چو در آینه‌ی جام افتاد

دنباله‌ی نوشته