مجله‌ی اینترنتی روز تازه

در زمان حضرت داوود مرد فقیر و تنبلی زندگی می‌کرد. او هر روز دعا می‌کرد تا خدا بدون هیچ تلاشی برای او روزی بفرستد. او می‌گفت: خدایا، چون مرا تنبل آفریده‌ای...

دنباله‌ی نوشته

روزی حاکمی از وزیرش پرسید: چه چیز است که از همه‌ی چیزها بدتر و از نجاست سگ پلیدتر است؟! وزیر در جواب فرو ماند و از حاکم اجازه خواست تا برای یافتن پاسخ از شهر بیرون رود.

دنباله‌ی نوشته

در زمان‌های قدیم، پادشاه ظالمی بود که به کیش یهود بود. او به‌خاطر تعصب هم‌کیشان خود مسیحیان را می‌کشت. با این‌که موسی پیامبر یهود و عیسی پیامبر مسیحیان هر دو در یک...

دنباله‌ی نوشته

یکی بود، یکی نبود. گرگ گرسنه‌ای بود که یک روز هر چه به این در و آن در زد و هر چه جستجو کرد، چیزی برای خوردن به‌دست نیاورد. گله‌های گوسفند و بز از کنارش می‌گذشتند.

دنباله‌ی نوشته

روزی و روزگاری در یکی از شهرها مردی زندگی می‌کرد که پول داشت، ولی کم خرج می‌کرد. او هرگاه چیزی می‌خواست از این دکان و آن دکان نسیه می‌گرفت و به سختی قرض خود را پس می‌داد.

دنباله‌ی نوشته

روزی روزگاری سه رفیق و سه همراه که یکی از یکی بخیل‌تر بودند، همدل و همسفر شدند. آن‌ها می‌رفتند که در بیابان کیسه‌ای زر پیدا کردند. سکه‌ها را بیرون ریختند و همه را شمردند.

دنباله‌ی نوشته

عباس میرزا چند روز قبل از مرگش محمد میرزا و قائم مقام فراهانی را به مشهد احضار کرد و آن‌ها را به حرم مطهر امام رضا فرستاد تا سوگند یاد کنند که نسبت به یکدیگر وفادار بمانند.

دنباله‌ی نوشته

میرابی بود که فکر می‌کرد آدم مهمی است. در گذشته‌ها که لوله‌کشی آب وجود نداشت، کار تقسیم آب به عهده‌ی میراب‌ها بود. میراب آب رودخانه را تقسیم‌بندی می‌کرد.

دنباله‌ی نوشته

مردی کارش همیشه دزدی و راهزنی بود. با این روش مال به‌دست می‌آورد و خرج می‌کرد؛ تا شبی با خود فکری کرد و ندامت با خود در دل آورد. از آن عمل پشیمان گشت.

دنباله‌ی نوشته

در زمان گذشته در آذربایجان زرگری و نجاری با هم دوستی داشتند. مرد نجار «شفیق» و زرگر «رفیق» نام داشت. چنین اتفاق افتاد که هر دو پریشان شدند. شفیق مردی عاقل بود.

دنباله‌ی نوشته