مجله‌ی اینترنتی روز تازه

باز بلندپروازی که همدم شکار پادشاهی بود، روزی از قصر او گریخت و به کلبه‌ی پیرزنی فرتوت پناه برد. پیرزن که برای فرزندش آش می‌پخت، او را گرفت. پایش را بست و...

دنباله‌ی نوشته

در عهد خلیفه‌ی دوم «عمر بن خطاب»، رامشگری چنگ‌نواز بود که آواز دلاویز او همانند دَمِ اسرافیل، مُردگان را زندگی و نشاط می‌بخشید. او عُمری را بر این کار سپری کرد و...

دنباله‌ی نوشته

مگسی بر پر کاهی نشست که آن پر کاه بر ادرار خری روان بود. مگس مغرورانه بر ادرار خر کشتی می‌راند و می‌گفت: من دانش دریانوردی و کشتیرانی خوانده‌ام. در این کار بسیار مهارت دارم.

دنباله‌ی نوشته

در باغی چشمه‌ای‌بود و دیوارهای بلند گرداگرد آن باغ. تشنه‌ای دردمند، بالای دیوار با حسرت به آب نگاه می‌کرد. ناگهان، خشتی از دیوار کند و در چشمه افکند. صدای آب، مثل...

دنباله‌ی نوشته

شخصی بدآواز که مصداق انکرالاصوات بود و سخت شیفته‌ی صوت خود در محله‌ی کافران به گفتن اذان مشغول شد. وقتی مومنان مخلص صدای اذان او را شنیدند، شتابان نزد او رفتند.

دنباله‌ی نوشته

روزی روزگاری بازی بسیار زیبا با بال‌های خوش‌رنگ در کاخ پادشاهی زندگی می‌کرد. یک روز پادشاه در حالی که باز زیبا بر روی بازوانش نشسته بود، از قصر خارج شد.

دنباله‌ی نوشته

در زمان حضرت موسی شخصی بود که بسیار زیاده‌خواه بود و دوست داشت هر آن‌چه که ندارد را به‌دست آورد و آن‌چه را که نمی‌داند، بداند و آن‌چه را که نمی‌تواند انجام دهد. این شخص که مردی ثروتمند بود...

دنباله‌ی نوشته

در زمان‌های قدیم، در شهری از شهرهای کشورمان ایران، یکی نفر معرکه گرفته بود و از دزدی‌های عجیب صحبت می‌کرد و از تردستی‌ها و عجایب کار دزدان سخن می‌گفت تا این‌که به یک خیاط رسید.

دنباله‌ی نوشته

پادشاه و کنیزک نخستین داستان کتاب مثنوی معنوی سروده‌ی جلال‌الدین محمد بلخی متخلص به مولوی یا مولانا شاعر پارسی‌گوی ایرانی سده‌ی هفتم هجری قمری است.

دنباله‌ی نوشته

در روزگارانی نه چندان دور، مردی زندگی می‌کرد که برای امرار معاش و گذران زندگی و خرج خود و زن و فرزندانش بسیار قرض کرده بود و به همین جهت به افراد زیادی بدهکار بود.

دنباله‌ی نوشته