مجله‌ی اینترنتی روز تازه

ده یازده سالم که بود تو بازی با بچه‌های فامیل پام گیر کرد به‌پای یکیشون و افتادم. ساق پای راستم خورد به لبه‌ی آجر و زخم شد. بدجور زخم شد. خیلی طول کشید تا کم کم جای اون زخم...

دنباله‌ی نوشته

نشسته بودم بازی فرانسه و رومانی را نگاه می‌کردم که برادرم با پای گچ گرفته‌اش لنگ لنگان آمد بین من و تلویزیون ایستاد و به صفحه‌ی تلویزیون خیره شد. به برادرم گفتم: برو کنار.

دنباله‌ی نوشته

تا سوار تاکسی شدم راننده گفت: تو که سواد نداری چرا می‌نویسی تو روزنامه هم چاپ می‌کنی؟ گفتم: شما از کجا می‌دونین من بی‌سوادم؟ گفت: این چی بود هفته‌ی پیش نوشته بودی؟

دنباله‌ی نوشته

تازه بازنشست شده بود از شغل شریف معلمی. صبح‌ها بیدار می‌شد می‌رفت باغش و به نخل‌هایش سری می‌زد. پاداش بازنشستگی‌اش را که دادند، پراید خرید؛ همان سال اولی که پراید رونمایی شده بود.

دنباله‌ی نوشته

«مستر جیکاک» معروف به «آیت الله سید جیکاک» جاسوس انگلیسی و مامور «ﻭیلیام نکس دارسی» بود که در مسجد سلیمان زندگی می‌کرد. «ﻭیلیام نکس دارسی» نیز کاشف نفت مسجد سلیمان...

دنباله‌ی نوشته

هر وقت می‌رسیدم شرکت خیس عرق بود و داشت تی می‌کشید. قبل از آن هم چای را دم کرده بود. کم حرف می‌زد و زیاد کار می‌کرد. کار زیاد باعث می‌شد خلع وضعیت جسمانی‌اش جبران شود.

دنباله‌ی نوشته

خیلی سال پیش یه پیمانکار انگلیسی به‌نام آلن در شرکت نفت که در روستای ما کارمی‌کرد، به همه‌ی کارگران می‌گفت در پایان کار حقوق همه را می‌دم. کار که تمام شد، پولشو از شرکت نفت گرفت.

دنباله‌ی نوشته

روزی شاگرد یک راهب پیر هندو از او خواست که به او درسی به‌یاد ماندنی دهد. راهب از شاگردش خواست کیسه‌ی نمک را نزد او بیاورد. سپس مشتی از نمک را داخل لیوان نیمه‌پری ریخت.

دنباله‌ی نوشته

پارسال برای یک جلسه‌ی شعر به شیراز دعوت شده بودم. پروازم نزدیک ظهر نشست. چند ساعت بعد، جلسه شروع می‌شد. تصمیم گرفتم که دو سه ساعت باقی مانده را غنیمت بشمرم.

دنباله‌ی نوشته

عارفی که در مسیر مسافرت وارد شهری شد، می‌گوید: دیدم بچه‌های شهر، مشغول بازی هستند. با خودم گفتم: این بازی بچه‌ها حکمتی دارد، تا غروب ایستادم. غروب یکی یکی بچه‌ها رفتند.

دنباله‌ی نوشته